Alfa Fish houdt stevige groeikoers aan dankzij cash en kwaliteit

Steven en Christophe Timmermans vormen de tweede generatie aan het roer van visgroothandel Alfa Fish. Het familiebedrijf levert aan retailers, marktkramers, viswinkels en horecazaken. De broers hebben in korte tijd een stevig professionaliseringstraject op poten gezet. “Tien jaar geleden draaiden we drie miljoen euro omzet, in 2025 klokten we af op 33 miljoen”, zegt Steven Timmermans.

Bij verse vis draait het allemaal om snelheid. Daarom is Alfa Fish elke dag van de week open en wordt er iedere nacht vis verwerkt, ingeladen en rondgereden. Het bedrijf groeit ieder jaar met dubbele cijfers en wordt al jaren opeenvolgend genomineerd door Trends Gazellen. Dit jaar zijn ze ook opgenomen in de FT1000, de 1.000 snelst groeiende bedrijven volgens de Financial Times. Door de sterke kaspositie zitten de twee broers comfortabel. “Puur financieel kunnen wij grote overnames doen, maar die moeten ook rendabel zijn”, zegt Christophe. “Als die integratie te complex wordt of de klanten zijn moeilijk over te nemen, interesseert het ons niet.”

Kleine spelers, snel betalen

Steven kwam als eerste aan boord. Toen werd er nog met het idee gespeeld om de groothandel als hefboom te gebruiken en vooral viswinkels uit te baten. “Puur strategisch is dat een keigoed idee: door de groothandel heb je competitieve prijzen en altijd een goede aanvoer. Maar het is niet de makkelijkste weg. Je moet mensen ter plaatse opleiden en je moet op zoek naar mensen met stielkennis die willen werken in een minder evidente omgeving. Met mijn vader heb ik toen vooral verder gebouwd aan de groothandel en dat leren kennen.”

Vader Michel nam zo’n 25 jaar geleden de haringrokerij over, waaruit Alfa Fish ontsprong. Hij was er boekhouder en rook zijn kans om de toenmalige haringrokerij over te nemen toen hij zelf meewerkte aan het overnamedossier. Vandaag is hij nog steeds operationeel in de boekhouding. “Zijn ervaring en netwerk zijn bijzonder waardevol”, zegt Steven. “Hij heeft ook alles al eens meegemaakt. Als de ijsmachine plots uitvalt en herstelt moet worden, weet hij wat te doen.”

De sterke groei van Alfa Fish kwam voort uit een groeiend aanbod, hoge kwaliteit en sterke handelsrelaties, maar ook een recente strategische overname. “We hebben nooit veel dividenden uitgekeerd, maar kozen ervoor om het geld in de vennootschap te houden. Dankzij die sterke kaspositie kunnen we onze leveranciers onmiddellijk betalen. De visindustrie bestaat uit veel kleine spelers, snel betalen is belangrijk”, legt Steven uit. “Deze week nog, het aanbod vongoleschelpen viel tegen. We moesten het doen met twintig procent minder dan we besteld hadden, maar andere bedrijven kregen niets. Wij genieten van voorrang in de supply chain omdat ze weten dat de factuur bij ons de dag nadien betaald is.”

Verticale integratie

Om te ondernemen moet je ook wat geluk hebben. Alfa Fish kon door de jaren heen twee aanliggende huizen kopen om uit te breiden. En beter een goede buur dan een verre vriend: rondom Alfa Fish staat er een groot vrieshuis, waar 20.000 paletten gestockeerd kunnen worden. “Zo’n buurman is een competitief voordeel voor ons”, zegt Christophe. “Wij hebben daar doorlopend tussen de 200 en 500 paletten in voorraad, het is eigenlijk een verlenging van ons bedrijf.”

Naast de groothandel staat De Vistafel, een viswinkel die deel uitmaakt van de vennootschap. “Dat is fantastisch: de vis komt rechtstreeks van de veiling, je vindt ze niet sneller of goedkoper. Wij kunnen daar ook gebruik van maken om bijvoorbeeld pieterman, een bijvangst waar dus niet bijzonder veel vraag naar is, in promotie aan te bieden.”

De Timmermansen zagen de afgelopen jaren een consolidatiegolf, waar de grote vissen de kleine opeten. De sector raakt minder versnipperd en er is een tendens naar meer verticale integratie. Met de eigen viswinkel, goed voor zo’n tien procent van de afzet, controleren ze zelf ook een extra schakeltje in de keten, maar andere (vooralsnog veelal buitenlandse) spelers gaan verder. “Veel Aziatische bedrijven kopen visserijen op en daarbij ook de volledige verwerking. Zo hebben ze vat op de volledige keten. Als je van boot tot schap in eigen beheer hebt, kan je mooi verdienen. Een kleine tussenspeler, die moet aankopen bij die partijen, wordt weggespeeld”, zegt Steven. “In Nederland is dat aan het gebeuren, in België kan dat volgen. Niet alleen in vis trouwens, bij vlees gebeurt het al.”

Voorzichtig familiebedrijf

Het is een duidelijke trend en Alfa Fish staat sterk in termen van cash, waarom dan niet zelf die richting uitgaan? “Alle vis is geen bakvis. We willen geen omzet kopen, als het geen waarde creëert”, zegt Christophe. “Zoals elke handelaar hengel ik naar iets dat niet de duur is en waar ik zelf iets meer van kan maken. We zien in M&A veel bedrijven die te veel betalen of met kopzorgen zitten omdat ze groot willen worden en marktaandeel willen verwerven. In de vissector zit je waarde in hoe goed het management en het personeel is en hoe goed je de klanten bij jou kan houden.”

“Puur financieel is het natuurlijk haalbaar, maar dan moet je het ook nog allemaal gebolwerkt krijgen”, vult Steven aan. “We zien het niet zitten om via een overname plots dubbel zo groot te worden. In dat opzicht zijn wij nog een klassiek familiebedrijf en blijven we voorzichtig.” Alfa Fish heeft contacten met private equity partijen die daar wel graten in zien. “Het idee werd gelanceerd om de drie marktleiders van België te integreren tot één groep en daarmee de volledige markt te bedienen. Uit gesprekken met alle visgroothandels blijkt: zo werkt dat niet. Vis is ultravers, je moet zo kort op de bal spelen en vakmanschap is echt een factor. Er veel geld tegenaan gooien is geen oplossing, je hebt vooral goede mensen nodig die klanten kunnen adviseren, de vis bewerken en dies meer.”

Diepvries

De visserij zag de laatste decennia allerhande regulering toenemen, waarvan quota een belangrijke is. “De quota op kabeljauw worden bijvoorbeeld elk jaar lager”, zegt Steven. “Vangsten zijn beperkt en we zien dat dat opgevangen wordt door diepvriesproducten. Tijdens periodes waar er wel veel gevangen wordt, staan wij klaar om in te kopen en in te vriezen. Je kan die tot twee jaar bewaren. Als je als bedrijf voldoende cash voorhanden hebt, kan je ineens een jaarvoorraad kabeljauw aan interessante prijzen inkopen. De klant profiteert daar het hele jaar door van. Bedrijven met veel leningen of een beperkte kaspositie, hebben die luxe niet. Opnieuw zorgt onze buffer dat wij ons competitief kunnen opstellen.”

Zowel Christophe als Steven hebben een achtergrond in de bankenwereld. Respectievelijk werkten ze voor JP Morgan en Rothschild, en hebben dus een brede kennis van wat er economisch speelt buiten de KMO-wereld. Op vlak van cashmanagement komt dat naar boven. “We houden onze cash aan om opportuniteiten te benutten wanneer die zich voordoen”, zegt Christophe. “Maar in tussentijd kan het wel beter ingezet of belegd worden, ik denk dan aan DBI-fondsen of termijnrekeningen. Mijn verleden heeft me gelukkig geleerd dat wat degelijke achtergrondkennis cruciaal is. Het is niet altijd verstandig om op het eerste voorstel van een grootbank in te gaan, zij bieden die producten ook voor hun eigen redenen aan.”

Ook vanuit de consultancy is er één les die bleef hangen: “De basis van alles is: winst is omzet min kosten”, zegt Christophe. “Je mag je niet verliezen in logo’s aanpassen, de marketingstrategie veranderen en dies meer. Leg je focus in eerste instantie op de omzet, waarbij je kijkt naar volumegroei en prijszetting, en in tweede instantie de kosten, waarbij je kijkt naar vast en variabel. Als je daar lijn per lijn overgaat, kan je al heel veel doen.”